Random Flickr
  • A photo on Flickr
  • A photo on Flickr
  • A photo on Flickr
  • A photo on Flickr
  • A photo on Flickr
  • A photo on Flickr
  • A photo on Flickr
  • A photo on Flickr
  • A photo on Flickr

Den gamle

Posted: august 6th, 2015 | Author: | Filed under: Uncategorized | No Comments »

Gjest: Men du har jo det viktigaste bak deg, eit liv fylt med arbeid. Den gamle: Berre arbeid. Gjest: Du skal ta det med ro no. Den gamle: Ein burde eigentleg ikkje leva lenger. Gjest: Det må ikkje familien din få høyre. Den gamle: Dei lever alle utan meg. Den gamle: Ingen spør meg. Ingen pratar… kva gjer me i morgon, kva skjer der ute. Dei går ut… og inn. Fer bort. Eg veit ikkje kvar. Eg veit aldri, kva dei gjer, kva som skjer. Gjest: Naturlegvis. Du sit alltid berre der og ser ikkje heilt, kva som hender rundt deg. Den gamle: Eg ser ingenting. Gjest: Då får du den kjensla, at livet går forbi deg… ute på gata. Den gamle: Også her… også her inne. Den gamle: Alle kjem og gjeng. Ingen seier kvar frå, kvar til. Den gamle: Ingen spør dei gamle. Det er eit unyttig liv… skjønar du? Den unge bonden treng meg ikkje lenger. Ingen her treng meg lenger. Gjest: Men barna kjem jo ofte til deg, vil ditt og datt. Titt og ofte reparerar du ei øydelagt leike for dei. Det har eg sjølv sett. Den gamle: Jah. Barna… Gjest: Det er svært mykje. Kva trur du, kor mykje barna ville sakne deg, når du ein dag ikkje var der lenger. Og så – ha – så… alle dei andre. Dei er jo naturlegvis vande med at du er der. Men saknet kjenner ein jo først, når noko ikkje lenger er der. Den gamle: Det var gode ord. Det er hardt å bli gamal. Eg takkar deg. Kom attende… når jobben tillet, litt prat. Og dersom du ikkje tykkjer det er for keisamt med dei gamle. Omsett frå «Der Alte» av Martin Horntveth.



Leave a Reply